|
Początki wsi:
Wieś powstała u schyłku XIV w. Jej lokację należy przypisać, podobnie jak w przypadku Świlczy czy Przybyszówki, ich pierwszym właścicielom, rodowi Rzeszowskich herbu Półkozic. |
|
Właściciele:
W ciągu XV i XVI wieku Rudna należała do kolejnych sukcesorów włości rzeszowskiej, noszących różne herby i przydomki. W końcu XVI stulecia wieś znalazła się w posiadaniu Krzysztofa Głowy (z Głogowa i Przybyszówki). W XVII i pocz. XVIII wieku dzieliła losy innych podrzeszowskich wsi, należąc do rozległych dóbr, najpierw Mikołaja Spytka Ligęzy, po nim, Lubomirskich. W 1726 r., drogą rodzinnych podziałów, znalazła się w kluczu głogowskim Jana Kazimierza Lubomirskiego. W 2. poł. XVIII wieku Rudna przypadła w udziale Marii z Lubomirskich Radziwiłłowej. W pocz. XIX wieku wieś należała do hrabiego Filipa von Sveerts-Sporka, dowódcy szwadronu stacjonującego podówczas w Głogowie Małopolskim i jego sukcesorów. W latach 20. XIX wieku właścicielami Rudnej Wielkiej byli już Dąmbscy z Lubrańca (na Kujawach). W poł. XIX stulecia wybudowali oni nowy dwór (zachowany do dnia dzisiejszego). Posiadłości Dąmbskich w latach 1944 – 1945 został skonfiskowany przez komunistyczne władze i rozparcelowany. |
